Δικαιοσύνη και εκπαίδευση

Αλλά και άλλες αρχές του τόπου δίνουν καθημερινά εξετάσεις και αποτυγχάνουν τον τελευταίο καιρό με μεγαλύτερη συχνότητα. Με τις ενέργειές τους ή τις παραλείψεις τους, ούτε για παραπομπή ως μετεξεταστέες δεν δύνανται να δοκιμαστούν. Δεν ήταν έτσι οι αρχές! Ακόμα και στο απώτερο παρελθόν.

Οι εγκληματικές ενέργειες δραστών εδράζονται και στην αδιαφορία των θεσμών που πάσχουν σε υπερβολικό βαθμό. Εν αρχή ο νόμος Παρασκευόπουλου που αποφυλάκιζε αδιάντροπα και αδιανόητα παραβατικούς ανθρώπους με λίγα χρόνια μόνο δοκιμασίας και πριν προλάβουν να εγκλιματιστούν σε ένα δεσμευτικό περιβάλλον και συνετιστούν, αποφυλακίζονταν.

Ο λόγος για τον μητροκτόνο της Γλυφάδας που χρήστικε και πατροκτόνος πρόσφατα, αλλά και με την υπόσχεση, αν του δίνονταν η ευκαιρία, θα σκότωνε και τα αδέρφια του.

Έτσι απλά ερήμην της επιστημοσύνης που θα έπρεπε να διέπουν τα κρατικά όργανα αδιαφορούν με όλο και πιο δυσάρεστα αποτελέσματα.

Στην περίπτωση της καθηγήτριας των Σερρών, όλοι εγνώριζαν και εκώφευαν. Ακόμα και οι εκλεγμένοι άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης μετά από συνάντηση που προκάλεσε ο σύλλογος κηδεμόνων είχαν λάβει αυτοπροσώπως γνώση.

Και ο προϊστάμενος της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τι έκανε; Ο ωχαδερφισμός στο μεγαλείο του.

Αν θυμηθούμε και τίς άλλες πρόσφατες υποθέσεις όπως της δημόσιας λειτουργού εκείνης που ενταφίασε σε μια αποθήκη τη μητέρα της για να συνεχίζει να λαμβάνει την σύνταξή της, του δολοφόνου της Αιτωλοακαρνανίας που για όλους ήταν κοινό μυστικό και η αδιαφορία των αρχών βασίλευε.

Βορίζια, ΟΠΕΚΕΠΕ, πλημμύρες, κακοτεχνίες με την αντιπολίτευση που και αυτή βρέθηκε κάποτε να κρατά τους χαλινούς της εξουσίας να εξορκίζει απλά το κακό.

Σε αυτόν τον σάκο του μποξ της αδιαφορίας οι αρχές επιδίδονται καθημερινά μόνο σε ασκήσεις αμμοδόχου και όχι με πραγματικά «πυρά»…