Κρίσεις στην ΕΛ.ΑΣ. 2026: Ψηφίζει η Βουλή, αλλά ο νόμος μένει στα χαρτιά – Σοβαρά ερωτήματα για τον ρόλο Χρυσοχοΐδη

 

Λίγα μόλις εικοσιτετράωρα πριν από την έναρξη των ετήσιων κρίσεων των αξιωματικών της Ελληνική Αστυνομία, το κλίμα στο εσωτερικό του Σώματος είναι εκρηκτικό. Τα σενάρια διαδέχονται το ένα το άλλο και τα τηλεφωνήματα «δίνουν και παίρνουν», με επίκεντρο –όπως σχεδόν πάντα– την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, όπου υπηρετεί περίπου η μισή οργανική δύναμη της ΕΛ.ΑΣ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η κρίσιμη διάταξη του άρθρου 77 του Νόμου 5187/2025, που ψηφίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων και προβλέπει ότι οι βοηθοί των Γενικών Αστυνομικών Διευθύνσεων πρέπει να είναι αρχαιότεροι από τους διευθυντές των υφιστάμενων διευθύνσεων, δεν πρόκειται να εφαρμοστεί στις φετινές κρίσεις.

Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη φέρεται να αποφάσισε τη μετάθεση της εφαρμογής του νόμου για τις επόμενες ετήσιες κρίσεις – με ορισμένες εκτιμήσεις να κάνουν λόγο ακόμη και για το 2028 – επικαλούμενη «υπηρεσιακές δυσλειτουργίες».

Νόμος à la carte;

Αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες, τότε τίθεται ένα μείζον θεσμικό ζήτημα:
πώς είναι δυνατόν ένας νόμος να ψηφίζεται από τη Βουλή και να μην εφαρμόζεται, επειδή απλώς δεν βολεύει υπηρεσιακά ή πολιτικά;

Το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο αιχμηρό, καθώς ο ίδιος ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ήταν από εκείνους που εισηγήθηκαν και στήριξαν τη συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση. Αν τελικά ο νόμος «παγώσει», τότε στην πράξη ο ίδιος ο υπουργός κατεβάζει έναν νόμο και στη συνέχεια αρνείται να τον εφαρμόσει.

Πρόκειται για μια πρακτική που ενισχύει την αίσθηση ότι στην ΕΛ.ΑΣ. οι κανόνες εφαρμόζονται κατά το δοκούν, ανάλογα με τις ισορροπίες, τις πιέσεις και τα πρόσωπα που επηρεάζονται από κάθε κρίση.

Μήνυμα αποδόμησης της νομιμότητας

Για πολλά στελέχη της Αστυνομίας, η μη εφαρμογή του άρθρου 77 ισοδυναμεί με ευθεία υπονόμευση της αξιοκρατίας και της θεσμικής τάξης. Ο νόμος ψηφίστηκε ακριβώς για να βάλει φρένο σε στρεβλώσεις και ιεραρχικές ακροβασίες. Η αναστολή του στέλνει το ακριβώς αντίθετο μήνυμα: ότι η πολιτική βούληση υπερισχύει του θεσμικού πλαισίου.

Σε μια περίοδο που η Πολιτεία ζητά από τους αστυνομικούς πειθαρχία, νομιμότητα και σεβασμό στους κανόνες, η εικόνα ενός κράτους που ψηφίζει νόμους αλλά δεν τους εφαρμόζει μόνο πλήγμα μπορεί να προκαλέσει στο κύρος της ΕΛ.ΑΣ. και στη σχέση εμπιστοσύνης με το προσωπικό της.

Το ερώτημα παραμένει αμείλικτο:
αν ο νόμος δεν εφαρμόζεται όταν ενοχλεί, τότε γιατί ψηφίζεται;